{"id":242,"date":"2024-06-18T14:20:46","date_gmt":"2024-06-18T14:20:46","guid":{"rendered":"https:\/\/lomilomibus.pl\/blog\/?p=242"},"modified":"2024-07-24T17:00:41","modified_gmt":"2024-07-24T17:00:41","slug":"kruki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lomilomibus.pl\/blog\/kruki\/","title":{"rendered":"Kruki"},"content":{"rendered":"
\"Kobieta

Autoportret z Krukami.<\/p><\/div>\n

Stworzy\u0142am kiedy\u015b grafik\u0119 \u201eKruki”, kt\u00f3ra czeka\u0142a dwadzie\u015bcia lat, \u017cebym zrozumia\u0142a o czym jest. To opowie\u015b\u0107 o wolno\u015bci, blisko\u015bci i traumie, kt\u00f3ra wyci\u0105gni\u0119ta z ciemnego lochu, mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 drog\u0105 do dojrza\u0142o\u015bci emocjonalnej.<\/p>\n

\"Giewont,

Giewont, widok z Sarniej Ska\u0142ki.<\/p><\/div>\n

Wielka \u015bciana<\/h2>\n

Kiedy by\u0142am ma\u0142\u0105 dziewczynk\u0105, p\u00f3\u0142nocna \u015bciana Giewontu zamyka\u0142a m\u00f3j horyzont. Ta \u015bciana by\u0142a jak tama, wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce jest wszystkim i stanowi ochron\u0119 przed czym\u015b niebezpiecznym i nieznanym. \u015aciana, sama w sobie by\u0142a tak pi\u0119kna i gro\u017ana, \u017ce wystarczy\u0142o na ni\u0105 patrze\u0107, \u017ceby czu\u0107 pewnego rodzaju spe\u0142nienie i respekt. Jednak moja ciekawo\u015b\u0107 pcha\u0142a mnie do sprawdzenia, co si\u0119 za ni\u0105 kryje. Moimi przewodnikami na pocz\u0105tku byli moi rodzice, ciocia Basia i Tejka, czasami babcia. Zabierali mnie na wycieczki i pokazywali, \u017ce ten horyzont jest zmienny, da si\u0119 go przesun\u0105\u0107. Poznawa\u0142am doliny i szczyty, ale ci\u0105gle chcia\u0142am zobaczy\u0107 co jest dalej i poczu\u0107 rozmiar tej tajemniczej krainy. Pod koniec podstaw\u00f3wki zacz\u0119\u0142am chodzi\u0107 w g\u00f3ry bez opiekun\u00f3w, z moj\u0105 kuzynk\u0105, Kasi\u0105.<\/p>\n

\"Prze\u0142\u0119cz

Prze\u0142\u0119cz Iwaniacka, po lewej Ornak. Widok z Doliny Tomanowej.<\/p><\/div>\n

Co jest dalej?<\/h2>\n

Pewnego dnia wybra\u0142y\u015bmy si\u0119 razem do Doliny Ko\u015bcieliskiej, a potem na Prze\u0142\u0119cz Iwaniack\u0105, kt\u00f3ra do tej pory by\u0142a zawsze ko\u0144cem naszych w\u0119dr\u00f3wek, stamt\u0105d schodzi\u0142o si\u0119 do Chocho\u0142owskiej, lub wraca\u0142o. Korci\u0142o nas strasznie, \u017ceby wej\u015b\u0107 na bambu\u0142e po lewej, tzw. Ornak i zobaczy\u0107 czy co\u015b tam jeszcze jest. By\u0142y\u015bmy nie do zatrzymania w swojej ciekawo\u015bci. Kamienne schody prowadzi\u0142y nas wy\u017cej i wy\u017cej.<\/p>\n

\"B\u0142yszcz

B\u0142yszcz i Bystra, z Ornaku.<\/p><\/div>\n

Horyzont<\/h2>\n

Naszymi przewodnikami okaza\u0142y si\u0119 ogromne czarne ptaszyska, kt\u00f3re ze \u015bwistem, co chwil\u0119, przelatywa\u0142y bardzo blisko nas. Przystawa\u0142y\u015bmy wtedy, \u017ceby pos\u0142ucha\u0107 jaki d\u017awi\u0119k wydaj\u0105 ich skrzyd\u0142a podczas lotu. Zbli\u017ca\u0142y si\u0119 do nas, a potem chowa\u0142y za kos\u00f3wk\u0105. Czu\u0142y\u015bmy, \u017ce za chwil\u0119 wydarzy si\u0119 co\u015b wyj\u0105tkowego. Szczyt ci\u0105gle si\u0119 nie pokazywa\u0142. Gdy ju\u017c my\u015bla\u0142y\u015bmy, \u017ce za kolejnym stopniem w ko\u0144cu co\u015b zobaczymy, okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce jeszcze nie. Wierzcho\u0142ek k\u0142ad\u0142 si\u0119 pod nami bardzo powoli. Ptaszyska zatoczy\u0142y k\u00f3\u0142ko nad naszymi g\u0142owami i poszybowa\u0142y dalej, otwieraj\u0105c dla nas ogromn\u0105 przestrze\u0144. Ods\u0142oni\u0142o si\u0119 pasmo Tatr Zachodnich, z przepi\u0119kn\u0105 Bystr\u0105 i Starorobocia\u0144skim Wierchem na pierwszym planie. M\u00f3j horyzont przesun\u0105\u0142 si\u0119 ponownie. Sta\u0142y\u015bmy w zachwycie, jak najwi\u0119ksi odkrywcy \u015bwiata. Jak to mo\u017cliwe, \u017ce do tej pory nie wiedzia\u0142y\u015bmy o istnieniu czego\u015b tak wielkiego i pi\u0119knego.<\/p>\n

\"Ja

Ja na Ornaku, w tle Starorobocia\u0144ski Wierch. Fot. Kasia Le\u015bniak<\/p><\/div>\n

Kruki<\/h2>\n

Opisa\u0142y\u015bmy te ptaszyska cioci Tejce, powiedzia\u0142a nam, \u017ce to by\u0142y kruki. Wolne, dzikie ptaki, kt\u00f3re na sw\u00f3j dom wybra\u0142y g\u00f3ry. Widywa\u0142am je potem w odludnych miejscach. Towarzyszy\u0142y mi w samotnych wyprawach, gdzie zbacza\u0142am z g\u0142\u00f3wnych szlak\u00f3w i jak zwiadowca sprawdza\u0142am ledwo widoczne \u015bcie\u017cki. Charakterystyczny \u015bwist ich skrzyde\u0142 i g\u0142o\u015bne nienatarczywe krakanie sprawia\u0142o, \u017ce czu\u0142am si\u0119 bezpiecznie. By\u0142am tam czasem z nimi, w g\u00f3rze. Czu\u0142am to.<\/p>\n

\"Kruk

Kruk nad Dolin\u0105 Hli\u0144sk\u0105.<\/p><\/div>\n

Kim jeste\u015b?<\/h2>\n

Dwadzie\u015bcia par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej siedz\u0119 przy stole, na przeciwko m\u0119\u017cczyzny i patrz\u0119 mu w oczy. Pr\u00f3buj\u0119 go zidentyfikowa\u0107, namierzy\u0107 kim jest. Ma w sobie co\u015b ze smoka. Smoki s\u0105 intryguj\u0105ce, inteligentne i gro\u017ane, nie licz\u0105 si\u0119 z innymi. Nie chc\u0119 \u017ceby by\u0142 smokiem. Szukam kolejnych cech. Ma w sobie co\u015b z ptaka, wol\u0119, \u017ceby by\u0142 ptakiem ni\u017c smokiem. Czuj\u0119, \u017ce jest kim\u015b, kto potrafi lata\u0107 wysoko i potrzebuje do tego du\u017cej przestrzeni.<\/p>\n

\"Stawy

Stawy w Dolinie Raczkowej.<\/p><\/div>\n

Skrzyd\u0142a<\/h2>\n

Rozlu\u017aniam zaci\u015bni\u0119te pi\u0119\u015bci, otwieram si\u0119. Z ulg\u0105 pozwalam sobie na przyjemno\u015b\u0107. Le\u017c\u0119 w jego obj\u0119ciach, niczym w ogromnych skrzyd\u0142ach zawini\u0119tych wok\u00f3\u0142 mojego cia\u0142a. Oplataj\u0105 bezpiecznie. Ca\u0142kowicie si\u0119 poddaj\u0119, bo jestem ca\u0142kowicie przyj\u0119ta. Moja delikatno\u015b\u0107 i wra\u017cliwo\u015b\u0107<\/a> g\u0119stniej\u0105 i materializuj\u0105 si\u0119 we mnie. Wychodz\u0105 z eteru i jak brakuj\u0105cy puzzel wype\u0142niaj\u0105 czarn\u0105 dziur\u0119, by mo\u017cna by\u0142o zobaczy\u0107 ca\u0142y obraz.<\/p>\n

– \u201eJeste\u015b pi\u0119kna”.<\/p>\n

– \u201eJeste\u015b inny od wszystkiego co do tej pory pozna\u0142am”.<\/p>\n

Zamykam oczy i widz\u0119 go nad sob\u0105, rzuca cie\u0144 na mnie, jakby chroni\u0142 mnie od s\u0142o\u0144ca. Lecimy bardzo blisko siebie, w ogromnej przestrzeni Doliny Hli\u0144skiej. Wchodzimy w ciep\u0142y pr\u0105d i kr\u0105\u017c\u0105c wznosimy si\u0119 coraz wy\u017cej. K\u00f3\u0142ko za k\u00f3\u0142kiem, powoli. Tak wysoko jeszcze nie by\u0142am. Horyzont zn\u00f3w si\u0119 przesun\u0105\u0142, co za widok. Teraz p\u0142yniemy skrzyd\u0142o w skrzyd\u0142o. Mamy czarne, po\u0142yskuj\u0105ce granatem pi\u00f3ra i silne dzioby. Po chwili roz\u0142\u0105czamy si\u0119 i ka\u017cde szybuje oddzielnie, nadal mamy siebie w zasi\u0119gu wzroku. Jest w tym wolno\u015b\u0107 i nami\u0119tno\u015b\u0107. Wiem, \u017ce co jaki\u015b czas sprawdza gdzie jestem i g\u0142o\u015bnym \u201ekraaa”, daje zna\u0107, \u017ce czuwa. Wiem, \u017ce jest, czuj\u0119 jego obecno\u015b\u0107. Otwieram oczy. Kruczy kr\u00f3l nadal trzyma mnie w ramionach i patrzy na mnie spokojnie z u\u015bmiechem.<\/p>\n

\"Kruk

Kruk nad Dolin\u0105 Hli\u0144sk\u0105. W tle Tatry Ni\u017cne.<\/p><\/div>\n

Klatka<\/h2>\n

Zanim pofrun\u0119\u0142am z tym krukiem w podniebny taniec, musia\u0142am si\u0119 z czego\u015b wydosta\u0107. Od ponad roku moje r\u00f3\u017cne zmys\u0142y ulega\u0142y wi\u0119kszemu lub mniejszemu os\u0142abieniu. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od silnego b\u00f3lu w karku, a potem z dnia na dzie\u0144 zacz\u0119\u0142am gorzej widzie\u0107 na prawe oko. Siad\u0142a ostro\u015b\u0107 i kolory, pojawi\u0142a si\u0119 niezno\u015bna jaskrawo\u015b\u0107, a do tego ostre rozwalaj\u0105ce mnie migreny. Wyl\u0105dowa\u0142am na oddziale neurologii. Wst\u0119pne diagnozy parali\u017cowa\u0142y mnie ze strachu. Pewnej nocy w szpitalu, moje zasilanie spad\u0142o do czterech procent i wtedy nadci\u0105gn\u0119\u0142y ogromne koparki, \u017ceby u\u017cy\u017ani\u0107 mn\u0105 now\u0105 drog\u0119, kt\u00f3r\u0105 jaki\u015b gadzi in\u017cynier zaplanowa\u0142 poprowadzi\u0107 akurat przez \u015brodek mnie. Nie da\u0142am si\u0119 zagrzeba\u0107, w ostatniej chwili zamieni\u0142am si\u0119 w du\u017ce ptaszysko i usiad\u0142am na p\u0142ocie. Ten sen mnie przerazi\u0142. Czu\u0142am, \u017ce jedyne wyj\u015bcie, to dos\u0142ownie wyj\u015bcie, nie wiedzia\u0142am tylko sk\u0105d mam wyj\u015b\u0107. Po tym \u015bnie, uciek\u0142am ze szpitala. Odpowied\u017a przysz\u0142a kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej. Zn\u00f3w mi si\u0119 pogorszy\u0142o, przysz\u0142y silne zawroty g\u0142owy, podw\u00f3jne widzenie i potworne os\u0142abienie. Stwierdzi\u0142am, \u017ce skoro nie widz\u0119 tego co wok\u00f3\u0142 mnie, mo\u017ce musz\u0119 zajrze\u0107 pod to czego nie wida\u0107 tzw. go\u0142ym okiem, czyli zobaczy\u0107 niewidzialne. Zajrza\u0142am. Gdzie trzyma si\u0119 ptaki, no gdzie?<\/p>\n

\"Koparka

Fot. Jaros\u0142aw Kurowski<\/p><\/div>\n

Sesja<\/h2>\n

W klatce zosta\u0142am zamkni\u0119ta, tu\u017c po jednej ze \u015bmierci i miota\u0142am si\u0119 w niej przez wiele wciele\u0144. Za d\u0142ugo. Moje cia\u0142o subtelne mia\u0142o ju\u017c wybitnie do\u015b\u0107, skoro uda\u0142o mu si\u0119 w ko\u0144cu dotrze\u0107 do mojego cia\u0142a fizycznego za po\u015brednictwem dw\u00f3jki telepat\u00f3w. Klatka zosta\u0142a otwarta. Takiej energii i nag\u0142ego polepszenia stanu zdrowia dawno nie czu\u0142am. By\u0142o dobrze, naprawd\u0119 dobrze. By\u0142o w tym r\u00f3wnie\u017c sporo mojej pracy. Zaopiekowa\u0142am si\u0119 sob\u0105.<\/p>\n

Po tym wszystkim sta\u0142am si\u0119 bardzo ostro\u017cna, m\u00f3j uk\u0142ad nerwowy potrzebowa\u0142 jeszcze sporo czasu \u017ceby si\u0119 zregenerowa\u0107. Klatka nie by\u0142a jedyn\u0105 przyczyn\u0105 moich dolegliwo\u015bci, do tego szpitalnego \u0142\u00f3zka doprowadzi\u0142y mnie r\u00f3wnie\u017c traumatyczne wydarzenia z tego \u017cycia.<\/p>\n

\"Autoportret

Autoportret w lustrze po ucieczce przed koparkami.<\/p><\/div>\n

Banda dupk\u00f3w<\/h2>\n

Gdy tylko zaczyna\u0142am si\u0119 buntowa\u0107, co\u015b mi si\u0119 nie podoba\u0142o, kar\u0105 by\u0142o odrzucenie. Wszystko gra\u0142o, dop\u00f3ki by\u0142am taka, jak kto\u015b sobie tego \u017cyczy\u0142. Nie chodzi mi jedynie o zwi\u0105zki, ale o r\u00f3\u017cne relacje rodzinne, w szkole i w pracy. Godzi\u0142am si\u0119 na ma\u0142e zarobki i du\u017ce wymagania, znosi\u0142am liczne walenie w uja. Pozwala\u0142am si\u0119 wycenia\u0107 wedle uznania zainteresowanego. Nikt mi nie pokaza\u0142 jak w zdrowy spos\u00f3b dba\u0107 o swoje, ale walczy\u0142am i czasami udawa\u0142o mi si\u0119 wygra\u0107. Jednak w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w odpuszcza\u0142am, brakowa\u0142o mi si\u0142y i wiary w siebie. Przeciwnicy byli ode mnie wi\u0119ksi i w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci, gdzie\u015b w dziewi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu procentach, to byli m\u0119\u017cczy\u017ani. Mieli okre\u015blone role spo\u0142eczne, kt\u00f3re ich chroni\u0142y, albo pieni\u0105dze, albo czyje\u015b szerokie plecy, albo byli po prostu zwyk\u0142ymi dupkami.<\/p>\n

\"Ko\u015bcielec.\"

Ko\u015bcielec. I jego cie\u0144 (halo) na chmurze.<\/p><\/div>\n

W relacjach romantycznych wybacza\u0142am wszelkiego rodzaju g\u00f3wna i brak dojrza\u0142o\u015bci, bo czu\u0142am wszelkie rany, kt\u00f3re zosta\u0142y w dzieci\u0144stwie tym ludziom zadane i kt\u00f3re spowodowa\u0142y ich zachowanie. Wsp\u00f3\u0142czu\u0142am im. Wchodzi\u0142am w rol\u0119 matki i terapeutki. Wybacza\u0142am zdrady, da\u0142am pierdylion drugich szans innym i rzadko sobie. Ba\u0142am si\u0119 odrzucenia.<\/p>\n

Pr\u00f3bowano mi nadawa\u0107 nowe imiona maj\u0105ce na celu mnie zdewaluowa\u0107 i zniech\u0119ci\u0107 do sprzeciwu poprzez os\u0142abienie zaufania do samej siebie.<\/p>\n

\u201eJeste\u015b taka, sraka i owaka”.<\/p>\n

Nieprawda, mam na imi\u0119 Anitka.<\/p>\n

\u201eJeste\u015b s\u0142aba, kr\u00f3lewna, jeste\u015b jak facet, zbyt odwa\u017cna, za ma\u0142o odwa\u017cna, nie potrafisz tego i tego, za szybko si\u0119 denerwujesz, jeste\u015b strachliwa, k\u0142\u00f3tliwa, wstyd\u017a si\u0119, nie pyskuj i tak nie dasz rady, jeste\u015b za cienka, co\u015b ci si\u0119 przes\u0142ysza\u0142o, jest inaczej ni\u017c my\u015blisz, nie b\u0119d\u0119 o ciebie walczy\u0142, nie kr\u0119cisz mnie”<\/p>\n

Robi\u0142am si\u0119 coraz bardziej w\u015bciek\u0142a. Urodzi\u0142am si\u0119 przecie\u017c w g\u00f3rach, mia\u0142am w sobie moc i wszelkie zasoby \u017ceby w ko\u0144cu z tego skorzysta\u0107 i postawi\u0107 granice.<\/p>\n

\"na

Rowerowo na Drodze Wolno\u015bci pod Tatrami. S\u0142owacja.<\/p><\/div>\n

\u017beby wygra\u0107, trzeba przesta\u0107 gra\u0107<\/h2>\n

Ok, wi\u0119c wylogowuj\u0119 si\u0119 z tej gry, mam na imi\u0119 B’anitka.<\/p>\n

Przesta\u0142am wierzy\u0107 w te bzdety i poczu\u0142am, mo\u017ce mi si\u0119 co\u015b nie podoba\u0107, mog\u0119 si\u0119 sprzeciwia\u0107 i sobie ufa\u0107. Wylogowa\u0142am si\u0119 ze wszystkich gier zawodowych i romantycznych. Chcia\u0142am w ko\u0144cu by\u0107 w relacji, w kt\u00f3rej kto\u015b mnie widzi i s\u0142yszy. W pe\u0142nej swojej formie.<\/p>\n

Si\u0119gn\u0119\u0142am po r\u00f3\u017cne narz\u0119dzia, \u017ceby si\u0119 ratowa\u0107: terapi\u0119, ksi\u0105\u017cki, hipnoz\u0119 i cisz\u0119. Prowadzi\u0142a mnie intuicja, wyci\u0105gn\u0119\u0142am do siebie r\u0119k\u0119 i da\u0142am sobie wsparcie.<\/p>\n

\"Sucha

Kruki. Sucha ig\u0142a.<\/p><\/div>\n

\n

Spl\u0105tanie<\/h2>\n

Le\u017c\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku, syczy mi w g\u0142owie. W uchu s\u0142ysz\u0119 w\u0142asne t\u0119tno, to kolejny zmys\u0142, kt\u00f3ry ostatnio os\u0142ab\u0142. Trwa to ju\u017c kt\u00f3ry\u015b miesi\u0105c. Narasta syk, narasta l\u0119k. Kto to syczy? Kr\u00f3l kruk\u00f3w le\u017cy obok. Pierwszy raz w \u017cyciu, czuj\u0119 si\u0119 tak widziana, tak zadbana. Nakarmiona s\u0142owem i gestem. M\u0119\u017cczyzna jest hojny, we wszystkim.<\/p>\n

Jestem rozdra\u017cniona. Wkurza mnie co\u015b, co powiedzia\u0142 poprzedniego dnia, jeszcze nie przegryz\u0142a si\u0119 we mnie ta tre\u015b\u0107, ale czuj\u0119 jej \u0142adunek. Jest jak burzowy alert wys\u0142any smsem przez wewn\u0119trzny system wczesnego reagowania. Czuje niepok\u00f3j. Nie zgadzam si\u0119 z czym\u015b. Wchodz\u0119 w polemik\u0119, nie widz\u0105c tego, co si\u0119 wok\u00f3\u0142 dzieje, czarnych, ci\u0119\u017ckich chmur nadci\u0105gaj\u0105cych ze wszystkich stron. M\u00f3wi\u0119 ostrzej, on te\u017c. Zaczyna grzmie\u0107. Napi\u0119cie ro\u015bnie. M\u0119\u017cczyzna robi si\u0119 w\u015bciek\u0142y. Z kolejnym grzmotem zaczyna b\u0142yska\u0107. Nie rozumiemy si\u0119, pl\u0105tamy w emocjach i s\u0142owach. Nasze skrzyd\u0142a bij\u0105 w miejscu, uwi\u0119zione w g\u0119stych ga\u0142\u0119ziach akacji, kolce rozrywaj\u0105 nam pi\u00f3ra, przy ka\u017cdym mocniejszym ruchu.<\/p>\n

Zza plec\u00f3w m\u0119\u017cczyzny przygl\u0105da si\u0119 ogromnych rozmiar\u00f3w gad, z krzywym obrzydliwym u\u015bmiechem. M\u00f3j kruczy kr\u00f3l jest przy nim ma\u0142y. Ja ju\u017c nie przypominam kr\u00f3lowej, pr\u0119dzej wr\u00f3bla. M\u0119\u017cczyzna m\u00f3wi, \u017ce teraz jest czas dla niego, nie dla mnie, nie ufa mi, wybiera siebie i spada, to m\u00f3j konflikt, moja burza. Nie interesuje go co si\u0119 w tym momencie we mnie dzieje i co mi te s\u0142owa robi\u0105.<\/p>\n

\u201eNie zostawiaj mnie z tym teraz samej, nie r\u00f3b tego”.<\/p>\n

\"Ornak

Ornak i Bystra.<\/p><\/div>\n

Trauma<\/h2>\n

Jestem zdezorientowana. Nie chc\u0119 go prosi\u0107, \u017ceby zosta\u0142, ale prosz\u0119. Jaki\u015b tradycyjny, desperacki program dzia\u0142a. Grzmoty burzy zag\u0142uszaj\u0105 nasze s\u0142owa. M\u0119\u017cczyzna odje\u017cd\u017ca i wraca, zn\u00f3w za moj\u0105 namow\u0105. Jest jeszcze gorzej. Pr\u00f3bujemy co\u015b sobie wyja\u015bnia\u0107, ale emocje, niczym powietrzny komin, wci\u0105gaj\u0105 nas w samo centrum nawa\u0142nicy, gdzie tracimy kontrol\u0119 nad naszym lotem.<\/p>\n

M\u0119czy mnie ta scena, jest za mocna, za ci\u0119\u017cka. M\u0119\u017cczyzna mnie nie widzi i nie s\u0142yszy. Boj\u0119 si\u0119, nie mamy ju\u017c kontaktu. M\u0119\u017cczyzna leci z ca\u0142\u0105 list\u0105 imion, z kt\u00f3rymi si\u0119 ju\u017c nie uto\u017csamiam. Staj\u0119 si\u0119 obserwatorem, \u017ceby nie dosi\u0119gn\u0105\u0142 mnie ogie\u0144 tej gadziej istoty, kt\u00f3ra postanowi\u0142a w\u0142a\u015bnie teraz, wyle\u017a\u0107 z mrocznej czelu\u015bci traumy i spali\u0107 nas \u017cywcem.<\/p>\n

Wielka rana w sercu m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3r\u0105 zada\u0142 kto\u015b inny, krwawi. Nie ja jestem adresatem tego co si\u0119 teraz dzieje. Moja rana te\u017c krwawi, te\u017c nie on zada\u0142 ten pierwszy cios, od kt\u00f3rego si\u0119 zacz\u0119\u0142o. Wyci\u0105gam r\u0119k\u0119. Chc\u0119 \u017ceby\u015bmy, nie wiem co, usiedli, nie m\u00f3wili, wyl\u0105dowali. M\u0119\u017cczyzna, na m\u00f3j gest reaguje agresj\u0105 i ucieczk\u0105. Nie wiem co robi\u0107.<\/p>\n

Nic tu po mnie. Odwracam si\u0119 i odchodz\u0119. Pierdole t\u0119 si\u0142aczk\u0119 w sobie, pierdole t\u0119 ofiar\u0119 w sobie. Spierdalam. On te\u017c niech spierdala.<\/p>\n

\"Kolce

Kolce akacji.<\/p><\/div>\n<\/div>\n

\n

Lizanie ran<\/h2>\n

Siedz\u0119 na skalnej p\u00f3\u0142ce, moje pi\u00f3ra s\u0105 mokre i przyklejone do tu\u0142owia. Wyjmuj\u0119 z cia\u0142a kolce. Nie wiem jak wzbi\u0107 si\u0119 w powietrze. Czekam. Nas\u0142uchuj\u0119 szumu skrzyde\u0142 kruczego kr\u00f3la. Cisza. Przeszukuj\u0119 wzrokiem horyzont. Jestem sama.<\/p>\n

\u201eKruk krukowi oka nie wykole”.<\/p>\n

Nie czuj\u0119 ju\u017c ochronnej obecno\u015bci drugiego kruka, czuj\u0119 natomiast, \u017ce co\u015b si\u0119 w pobli\u017cu czai. Rozgl\u0105dam si\u0119 wok\u00f3\u0142, to miejsce nie przypomina ju\u017c kr\u00f3lestwa kruk\u00f3w. Przej\u0119\u0142y go smoki. To smocza dolina, pusta, spalona.<\/p>\n<\/div>\n

\u201eMusisz si\u0119 postara\u0107, \u017ceby odbudowa\u0107 moje zaufanie do ciebie” – syczy smok.<\/p>\n

\"Bystra.

Bystra. Widok z Prze\u0142\u0119czy Pysznia\u0144skiej.<\/p><\/div>\n

Wst\u0119p do dojrza\u0142o\u015bci<\/h2>\n

Po kilku dniach zrozumia\u0142am, co mnie w\u00f3wczas rano strigerowa\u0142o, dosta\u0142am do tego dost\u0119p. To by\u0142a opowie\u015b\u0107 m\u0119\u017cczyzny o poprzednich relacjach. O tym jak reagowa\u0142, gdy wchodzili z partnerk\u0105 w konflikt. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce nie mog\u0105c tego us\u0142ysze\u0107, lub nie chc\u0105c, sama j\u0105 sobie pokaza\u0142am. Wydoby\u0142am z pola. Ta informacja po prostu zamanifestowa\u0142a si\u0119 w naszej przestrzeni. Pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej i tak bym j\u0105 poczu\u0142a na w\u0142asnej sk\u00f3rze. Zaskakuj\u0105ce, \u017ce oboje dostali\u015bmy od siebie to, czego si\u0119 najbardziej obawiali\u015bmy.<\/p>\n

Utwierdzi\u0142o mnie to tylko w moich potrzebach, a\u017c tupn\u0119\u0142am nog\u0105. Potrzebuj\u0119 m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3ry wybierze mnie \u015bwiadomie. B\u0119dzie widzia\u0142 we mnie kobiet\u0119, a nie matk\u0119, terapeutk\u0119, ofiar\u0119. B\u0119dzie chcia\u0142 przechodzi\u0107 przez trudne momenty w\u0142a\u015bnie ze mn\u0105, zamiast spycha\u0107 na mnie odpowiedzialno\u015b\u0107 i ucieka\u0107. Chc\u0119 wiedzie\u0107, \u017ce m\u00f3j kr\u00f3l kruk\u00f3w jest blisko, \u017ce ma mnie w zasi\u0119gu swojego wzroku i chroni przed smokami, nawet gdy go wkurwi\u0119. Nie karze mnie cisz\u0105, nie kastruje i nadal mu staje gdy o mnie my\u015bli. Nigdy z takim m\u0119\u017cczyzn\u0105 nie by\u0142am, nie wiem jak to wygl\u0105da, ale wiem, \u017ce tak chc\u0119. Kr\u0119ci mnie to. Chc\u0119 si\u0119 czu\u0107 bezpiecznie. A z drugiej strony przera\u017ca mnie to i nie wiem czy jestem ju\u017c na to gotowa, czy to jest w og\u00f3le mo\u017cliwe.<\/p>\n

Ciekawe czy on jest gotowy na to, czego sam potrzebuje.<\/p>\n

Nie chc\u0119 \u017ceby kto\u015b przy mnie zostawa\u0142, bo mu mnie \u017cal. Nie chc\u0119 zostawa\u0107 z kim\u015b, z powodu l\u0119ku przed odrzuceniem. Czy to si\u0119 nazywa dojrza\u0142o\u015b\u0107?<\/p>\n

Ka\u017cd\u0105 traum\u0119 mo\u017cna otworzy\u0107 i uzdrowi\u0107. Kluczem s\u0105 emocje.<\/p>\n

\"Panorama

Panorama Tatr Zachodznich przy zej\u015bciu ze \u015awinicy. Dolina Cicha.<\/p><\/div>\n

Krucza kr\u00f3lowa<\/h2>\n

Moje \u201ekraaa, kraaa”, na potwierdzenie w\u0142asnych rozkminek odbija si\u0119 echem od skalnych \u015bcian.<\/p>\n

Pi\u00f3ra schn\u0105, rozk\u0142adam skrzyd\u0142a i sprawdzam czy s\u0105 po\u0142amane. Nie s\u0105. Nied\u0142ugo opuszcz\u0119 t\u0119 nieurodzajn\u0105 krain\u0119 pe\u0142n\u0105 gad\u00f3w i znajd\u0119 dla siebie przyjazne, zielone miejsce. Oboj\u0119tnie czy zdetronizowana czy nie, potrafi\u0119 przesun\u0105\u0107 horyzont.<\/p>\n

\"Autoportret

Na Granatach.<\/p><\/div>\n

Wesprzyj rozw\u00f3j mojej tw\u00f3rczo\u015bci, postaw mi kawk\u0119 je\u015bli uwa\u017casz, \u017ce te tre\u015bci s\u0105 dla Ciebie inspiruj\u0105ce i warto\u015bciowe.<\/p>\n

Kawka dla Lomi Lomi Busa \ud83d\ude42<\/a><\/p>\n

Zdj\u0119cia s\u0105 mojego autorstwa (pozostali autorzy s\u0105 wymienieni pod zdj\u0119ciami) Nie wyra\u017cam zgody na ich wykorzystywanie bez mojego pisemnego upowa\u017cnienia.<\/p>\n

\u00a0<\/div>\n
Film na YouTube:<\/div>\n\n\n
\n